...
พี่ไม่ได้อัพนานเกินไปละ ลืมเลย 555+
เพราะเรา ไม่ค่อยมีความทุกข์ทรมานใจเท่าไหร่มั้ง
หรือมี ก็สามารถปล่อยวาง แก้ไข หรืออะไรอย่างนั้น ให้มันผ่านพ้นไป
ปล่อยมันเหอะ
แต่บางอารมณ์ บางเวลา
ก็อยากจะจะเอาสิ่งที่ปล่อยนั้น กลับมาถือไว้
ทั้งที่ถือแล้วทุกใจ แล้วเราจะทำอย่างนั้น
เพื่ออะไร
...
ลาก่อน ปีนี้
เหนื่อย
พยายามคิดถึงทุกความสุข
นะ
...
...
และแล้ว ก็คิดได้ซะที เรื่องที่ค้างคามานาน
ถึงแม้อาจจะไม่มีอะไรดี แต่อย่างน้อย มันก็ดีกว่าคิดแล้วไม่ได้อะไรเลย
...
เรื่องแรก
เคยคิดว่า จะซิ่วตั้งแต่จบเทอม 1 ของปี 1 ถ้ามันไม่มีอะไรดี
สุดท้าย ก็คิดได้ว่าจะทำอย่างไร
1.จะซิ่วเมื่อจบปี 1 เพื่อไม่ให้เสียเวลาไปกว่านี้
2.จะซิ่วเมื่อไม่ได้เอกที่หวังไว้
เพราะเรารู้ดีว่า เราต้องการสิ่งนี้แล้ว หากไม่ได้ จะไม่ผันตัวเองไม่เรียนเอกอื่น
และรู้ดีด้วยว่า เรามันไม่สามารถพอกับสิ่งที่เราไม่รัก
อยากทำแต่เพียง สิ่งที่ตนเองรัก เท่านั้น
เพราะขนาดเราทำได้ เรายังเหนื่อยขนาดนี้
ถ้าเราอยู่กับสิ่งที่ทำไม่ได้ เราจะเหนื่อย เจ็บสักแค่ไหน
...
เดินต่อไป ก็เท่านั้น
...
เรื่องที่ 2
ความจริงอย่านับเป็นเรื่องเลยดีกว่า
สุดท้าย แต่ไม่ท้ายสุด
จะขอเก็บเอาไว้ เป็นพลัง เป็นความทรงจำ
ต่อให้ใครจะมาพูดให้ชั้นเลิก ชั้นก็จะไม่เลิก
เพราะมันเป็นเรื่องของหัวใจของชั้น
ชั้นสามารถควบคุมสิ่งที่ตนเองคิดได้
ไม่ต้องให้ใครมาสั่ง
ถึงแม้จะมีอะไรผิดพลาด
คนทีรับผลนั้น ก็มีแต่ตัวชั้น ไม่ใช่เหรอ
...
คนนี้ พี่ขอจริงๆ
เพราะชอบใครคนใหม่ ก็ไม่อาจลืมเธอได้
มันยังรักเธอ แม้จะรักใคร
...
ลอปอ.
*เลือทำ ในสิ่งที่ตนเองรักและถนัดที่สุด
ยังไง ปลายทางก็เหมือนกัน
(ล่ะมั้ง)
...
